Posted in Հեքիթներ, Մայրենի

Գիրքն իմ լավագուն ընկերն է

Մի անգամ ես տանը նստած գիրք էի կարդում և կարդացածս պատմում։ Ինձ թվաց, որ գիքը ինձ հետ խոսում է։ Ես այդ պահին վախեցա և շարունակեցի կարդալ։ Քիչ հետո ինձ թվաց, որ գիրքը մարդու կերպարանք ստացավ և սկսեց ինձ հետ խոսել։

-Տղա, բարև, ինչպե՞ս է քո անունը։

-Իմ անունը Վազգեն է։

-Դու սիրու՞մ ես գրքեր կարդալ։

-Այո։

-Շատ լավ, արի ընկերներ լինենք։

-Լավ, իսկ քո անունը ի՞նչ է։

-Իմ անունը Անհավատալի փաստերի հանրագիտարան է։ Ես քեզ շա՜տ գիտելիքներ կտամ, բայց դու խոստացիր, որ ինձ լավ կպահես, չես կեղտոտի և պատռի, իսկ իմ տված գիտելիքները կփոխանցես ընկերներիդ։

-Լավ, խոստանում եմ։

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s